آرچ در مقایسه با سایر توزیع‌ها

از ArchWiki پارسی
پرش به: ناوبری، جستجو

این صفحه تلاش بر این دارد تا به مقایسه ی آرچ لینوکس با دیگر توزیع های معروف گنو/لینوکس و سیستم عامل های مبتنی بر یونیکس بپردازد. متون خلاصه ی زیر نوشته شده اند تا به خواننده کمک کنند که آیا آرچ لینوکس به نیاز های او پاسخ می دهد یا خیر. اگرچه بررسی ها و توضیحات می توانند مفید باشند اما تجربه ی نخست همواره بهترین راه پاسخ به پرسش ها است.

Source-based

توزیع های Source-based یا همان "مبتنی بر سورس" بسیار قابل حمل هستند، به عبارتی به کاربر اجازه ی کنترل و کامپایل تمام سیستم عامل و برنامه ها را برای یک معماری ماشین خاص (اگرچه زمان کامپایل سورس زیاد خواهد بود) می دهند. پکیج پایه ی آرچ (base) و تمام پکیج های دیگر نیز برای معماری های i686 و x86_64 کامپایل شده اند که موجب پتانسیل پردازش سریع توزیع های باینری i486/i586 همراه با نصب مناسب شده است.

CRUX

  • قبل از ساختن آرچ Judd Vinet از CRUX استفاده می کرد؛ یک توزیع مینیمال ساخته ی Per Lidén. در اصل آرچ الهام گرفته از ایده هایی مشترک با CRUX و BSD از یک خراش ساخته شد و سپس Pacman با زبان C کد نویسی شد.
  • هردو (آرچ و CRUX) برنامه ها را با سیستم های پورت مانند عرضه می کنند و مانند BSD هردو یک سیستم پایه را ارائه می دهند تا روی آن ساخت و ساز کرد.
  • آرچ از پکمن بهره می برد که مدیریت پکیج های باینری را بر عهده دارد و با Arch Build System یکپارچه عمل می کند. CRUX از یک سیستم به اشتراک گذاری شده توسط جامعه ی کاربری به نام prt-get که در ترکیب با پورت سیستم خود dependency resolution را به عهده دارد، ولی همه ی پکیج ها را از سورس می سازد (گرچه نصب سیستم پایه ی CRUX باینری است).
  • آرچ به صورت رسمی فقط x86_64 و i686 را پشتیبانی میکند در حالی که CRUX فقط x86_64 را ارائه می دهد.
  • آرچ از یک سیستم rolling-release و از آرایه ی عظیم مخزن های پکیج های باینری و همچنین AUR بهره می برد. CRUX رسماً یک پورت سیستم کوچک تر به علاوه ی مخزن جامعه ی نسبتاً کمتر ارائه می هد.

LFS

  • LFS (Linux From Scratch) به سادگی میتوان گفت که با مستندات برجاست. کتاب کاربر را از یک خراش به فراهم ساختن کد برای یک سیستم پایه ی مینیمال گنو/لینوکس، چگونه به صورت دستی کامپایل کردن، پچ و پیکر بندی راهنمایی می کند. LFS مینیمال ترین و یک پروسه ای عالی و آموزشی برای ساختن و شخصی سازی یک سیستم پایه است.
  • LFS هیچ مخزن آنلاینی ندارد، سورس ها به صورت دستی فراهم، کامپایل و با دستور ‎make‎ نصب می شوند. (بسیاری مدیریت پکیج دستی موجود است و در نکات LFS به آنها اشاره شده است).
  • آرچ دقیقا همین پکیج ها به علاوه ی systemd، مقداری ابزار اضافی و مدیریت پکیج قدرتمند Pacman را کامپایل شده برای i686/x86_64 فراهم می کند. همراه با سیستم مینیمال آرچ جامعه ی آرچ و توسعه دهنده های زیادی، بسیاری پکیج باینری قابل نصب با Pacman و همچنین اسکریپت های ساختن PKGBUILD برای استفاده در Arch Build System را ارائه و نگه داری می کنند. آرچ همچنین makepkg را برای ساختن و شخصی سازی پکیج های ‎.pkg.tar.xz‎ که با پکمن به سادگی نصب می شوند، ارائه می دهد.
  • Judd Vinet آرچ را از یک خراش ساخت، سپس پکمن را با C کد نویسی کرد. آرچ گاهی اوقات به صورت طنز آمیز به عنوان "لینوکس با مدیریت پکیج خوب" شرح داده می شود.

Gentoo/Funtoo

  • آرچ و جنتو هردو سیستم های rolling release هستند که هر عضوی از سیستم (سیستم پایه یا برنامه ها) را کمی بعد از ارائه ی upstream ارائه می کنند.
  • پکیج ها و سیستم پایه ی جنتو بر اساس فلگ های USE مستقیم از سورس ساخته می شود. آرچ از یک سیستم پورت مانند برای ساختن پکیج ها را سورس استفاده می کند، با این وجود سیستم پایه ی آرچ برای i686/x86_64 از قبل ساخته شده است. این تفاوت ها باعث می شود که آرچ برای نصب و به روز رسانی سریع تر و جنتو سیستماتیک شخصی سازی شونده تر باشند.
  • آرچ رسماً از i686 و x86_64 پشتیبانی می کند در حالی که جنتو از معماری های x86 (i486/i686), x86_64, PPC/PPC64, SPARC, Alpha, ARM, MIPS, HPPA, S/390 و Itanium پشتیبانی می کند.
  • مدیریت پکیج و سیستم جنتو پیچیده تر و قدرتمند تر از ابزار های آرچ است و ابزار هایی در جنتو وجود دارند که در آرچ هیچ معادل مستقیمی برای آنها نیست (مانند فلگ های USE و SLOTs و ...). بعضی از این تفاوت ها از این ناشی می شود که آرچ یک توزیع باینری است و بعضی دیگر هم به فلسفه ی طراحی مربوط می شوند، آرچ حالتی اصولی تر را برای سادگی در معماری به کار گرفته است تا از over-engineering (بیش مهندسی) جلوگیری کند.
  • چون نصب هردو (آرچ و جنتو) فقط یک سیستم پایه را شامل می شود، هردو قابلیت شخصی سازی فوق العاده ای دارند. اگر کاربران جنتو فقط با systemd آشنا باشند، اکثر مواقع به راحتی با جنبه های دیگر آرچ صمیمی می شوند.

عمومی

این توزیع ها محدوده ی وسیعی از مزایا و نقاط قوت را دارا هستند و هرآنچه یک سیستم عامل انجام می دهد را برای کاربر ارائه می دهند.

Debian

  • دبیان بزرگترین توزیع لینوکس upstream با جامعه ای بزرگتر است و شاخه های پایدار، درحال تست و ناپایدار را با ارائه ی 43,000 پکیج نمایان می سازد. تعداد پکیج های باینری آرچ فروتن تر است، اگرچه با اضافه کردن AUR مقادیر قابل مقایسه خواهند بود.
  • دبیان ایستادگی شدید تری بر نرم افزار آزاد دارد اما هنوز نرم افزار های غیر آزاد هم در مخازن غیر آزاد آن وجود دارد. آرچ ملایم تر است از این رو در مورد نرم افزار های غیر آزاد به شیوه ی گنو عمل می کند.
  • دبیان تمرکز ویژه ای بر تست دقیق شاخه های پایدار دارد و برنامه ها را تا ۵ سال پشتیبانی می کند. پکیج های آرچ بیشتر شبیه به شاخه ی ناپایدار دبیان هستند و زمان مشخصی برای عرضه ندارند (به روز تر هستید اما ناپایدار تر).
  • دبیان برای بسیاری معماری موجود است شامل: alpha, arm, hppa, i386, x86_64, ia64, m68k, mips, mipsel, powerpc, s390, و sparc در حالی که آرچ رسماً فقط از i686 و x86_64 پشتیبانی میکند و برای arm از پورت هایی استفاده می کند.
  • آرچ پشتیبانی مصلحت آمیز تری برای ساختن پکیج ها از سورس به کمک یک سیستم پورت مانند دارد. دبیان از پورت سیستم پشتیبانی نمی کند و به مخزن های عظیم باینری خود متکی است.
  • روند نصب آرچ ساختن یک سیستم پایه است و پیکر بندی ها را شفاف می کند در حالی که دبیان از متد هایی از پیش تعیین شده و پیکر بندی شده همراه با متد های دیگر نصب استفاده می کند.
  • آرچ header های کتابخانه های برنامه ها را با برنامه ها همراه می کند اما برای دبیان باید جداگانه دانلود شوند.
  • آرچ به سمت مینیمال بودن و رفع مشکلات upstream و دبیان آزادانه به سمت شنوندگان بیشتر می رود.

Fedora

  • فدورا محصول جامعه ی کاربری است در حالی که در حالت شرکتی پشتگرم رد هت است. اغلب به صورت سیستم ارائه شده ی بستر معروف است. پکیج ها و پروژه های فدورا به RHEL مهاجرت می کنند و بعضی هم توسط دیگر توزیع ها به فرزندی گرفته می شوند. آرچ هیچ زمان ارائه ای ندارد و شاخه ای برای خدمت به تست کردن دیگر توزیع ها ندارد.
  • پکیج های فدورا در کنار مدیریت پکیج DNF از فرمت RPM استفاده می کنند. آرچ از pacman برای مدیریت پکیج های tar.xz استفاده می کند.
  • فدورا از وارد کردن پشتیبانی صوتی MP3 و دیگر نرم افزار های غیز آزاد به مخزن های رسمی خودداری می کند، گرچه مخزن های دیگری برای این پکیج ها موجود است. آرچ ملایم تر است و این تصمیم ها را به عهده ی کاربر می گذارد.
  • فدورا برای نصب از شیوه های متفاوت استفاده می کند، از یک رابط گرافیکی گرفته تا یک نصب مینیمال. فدورا همچنین قابلت انتخاب میز کار های مختلف را با پکیج های رسمی در مخازن خود فراهم کرده است. آرچ در طرف دیگر ماجرا فقط اسکریپت های محدودی برای نصب سیستم مینیمال که منجر به انتخاب هرگونه میز کار گرافیکی شده را ارائه کرده است.
  • فدورا چرخه ی ارائه را برنامه ریزی کرده است اما رسماً از به روز رسانی های گسسته به کمک ابزار FedUp استفاده میکند. آرچ یک سیستم rolling-release است.
  • آرچ از یک پورت سیستم پشتیبانی می کند در حالی که فدورا اینگونه نیست.
  • هردو آرچ و فدورا کاربران با تجربه را مد نظر قرار داده اند. هردو کاربران را شدیداً تشویق به همکاری در توسعه ی پروژه ها می کنند.
  • فدورا به دلیل تلاش برای ادغام SELinux و پکیج های کامپایل شده ی GCJ (برای حذف نیاز به JRE شرکت اوراکل) و مشارکت های نیرومند upstream جامعه ی به رسمیت شناخته شده ای دارد. توسعه دهنده های فدورا در مقایسه با تمام پروژه های دیگر بیشترین درصد مشارکت را در کد کرنل لینوکس دارند.
  • آرچ لینوکس کامل و جامع ترین ویکی را در میان توزیع ها داراست. ویکی فدورا در معنت لغت ویکی خلاصه شده است، راهی برای تبادل اطلاعات بین توسعه دهنده ها، تست کننده ها و کاربران. ویکی فدورا مانند آرچ دانش بنیان نیست و بیشتر به یک issue tracker شبیه است.

Slackware

  • Slackware از اسکریپت های BSD-style استفاده می کند در حالی که آرچ از systemd بهره می برد.
  • آرچ از پکمن استفاده می کند که بر خلاف Slackware وابستگی های پکیج ها را خودکار فراهم می کند و به روز رسانی سیستم اتوماتیک وار تر انجام می شود. این در حالی است که کاربران Slackware از نصب وابستگی ها به صورت دستی کاملاً خشنود هستند، همچنین Slackware کتابخانه ها و وابستگی های زیادی را پیشفرض نصب دارد.
  • آرچ یک سیستم rolling-release است، Slackware در ارائه ی نسخه ها محافظه کار تر است و برنامه ها را پایدار تر ارائه می دهد. آرچ در این مورد به روز تر است.
  • آرچ هزاران پکیج باینری را در مخازن رسمی خود دارد، در حالی که Slackware دارای مخازن رسمی فروتن تر و کوچک تر است.
  • آرچ Arch Build System را ارائه می دهد (یک سیستم پورت مانند) همچنین AUR که مجموعه ی عظیمی از PKGBUILD های به اشتراک گذاشته شده توسط کاربران است. Slackware یک سیستم مشابه اما کوچک تر را در https://www.slackbuilds.org ارائه می دهد که مخازنی نیمه رسمی است و دارای Slackbuild ها هستند که مشابه PKGBUILD در آرچ هستند.

Beginner-friendly

گاهی اوقات از آنها به "توزیع های تازه کاران" یاد می شود و بسیار به همدیگر شبیه هستند در حالی که آرچ با آنها تفاوت زیادی دارد. اگر می خواهید با ساختن از یک سیستم پایه در مورد گنو/لینوکس بیشتر یاد بگیرید آرچ انتخاب بهتر است. تفاوت های خاص بین این توزیع ها در زیر بیان شده است.

Ubuntu

  • اوبونتو یک توزیع بر پایه ی دبیان معروف است که به صورت تجاری توسط شرکت Canonical پشتیبانی می شود. در حالی که آرچ یک سیستم مستقل است که از یک خراش توسعه داده شده است.
  • این دو پروژه هدف های کاملاً متفاوتی دارند و کاربران متفاوتی را هدف گرفته اند. آرچ برای کسانی است که می خواهند خودشان مشکلاتشان را برطرف کنند، در حالی که اوبونتو یک سیستم از قبل پیکربندی شده است. آرچ پیکربندی را به عهده ی کاربر می گذارد تا هرآنچه را که نیاز دارد به سیستم اضافه کند. بیشتر کاربران آرچ ابتدا اوبونتو را نصب کرده و سپس به آرچ مهاجرت کرده اند.
  • آرچ هیچ گونه جانبداری در هدف خود ندارد. به دلیل حمایت شرکت Canonical از اوبونتو تصمیمات بحث برانگیزی گرفته می شود مانند تبلیغات در Dash موجود در میزکار Unity. آرچ یک توزیع مستقل و بدون تبلیغ است.
  • اوبونتو هر ۶ ماه یک بار نسخه ی جدید ارائه می کند در حالی که آرچ rolling-release است.
  • آرچ یک سیستم پورت مانند برای ساختن پکیج ها و AUR را دارد که کاربران می توانند پکیج ها را برای استفاده در مدیریت بسته ی pacman به اشتراک بگذارند. اوبونتو از سیستم پیچیده تر apt استفاده می کند و از مخازن شخصی برای دوباره منتشر کردن پکیج ها استفاده می کند.
  • دو جامعه نیز در راه هایشان تفاوت هایی دارد. جامعه ی آرچ کوچکتر ولی بسیار مشوق کاربران است که در بهبود و توسعه ی توزیع نقش ایفا کنند. در تضاد جامعه ی اوبونتو بزرگ اما کاربران زیادی دارد که در بهبود توزیع، پکیج ها و نگهداری مخازن نقشی ایفا نمی کنند.

Linux Mint

  • لینوکس مینت ابتدا به عنوان مشتقی از اوبونتو متولد شد و سپس LMDE (Linux Mint Debian Edition) را اضافه کرد که نسخه ی بر پایه ی دبیان است. در طرف دیگر ماجرا آرچ یک سیستم مستقل است که بر مخازن و build system خود متکی است.
  • مینت بسیاری ابزار گرافیکی به اسم MintTools برای سادگی نگهداری و تعمییرات سیستم را داراست. آرچ فقط خط فرمان و ابزار های اندکی مانند پکمن را ارائه می دهد و مدیریت سیستم را بر عهده ی کاربر گذاشته است.
  • مینت عمدتاً با میزکار های گرافیکی cinnamon یا MATE ارائه می شود و راه حل های جایگزین KDE و Xfce4 هستند.
  • نسخه های جدید مینت هر شش ماه یکبار عرضه می شوند، حدوداً یک ماه بعد از اوبونتو و هر نسخه تا پنج سال پشتیبانی می شود، در حالی که نسخه ی دبیان-بیس بر نسخه ی پایدار دبیان پابرجاست و به روز رسانی ها فقط شامل پکیج های مینت و امنیت سیستم می باشد. آرچ در عوض کاملاً rolling-release می باشد.

openSUSE

openSUSE از فرمت پکیج RPM استفاده می کند و از ابزار گرافیکی پیکربندی YaST2 استفاده می کند. آرچ چنین ابزاری را ارائه نمی دهد. بنابراین openSUSE برای کاربرانی که علاقه دارند بیشتر کارهایشان را در محیط گرافیکی انجام دهند، پیکر بندی خودکار داشته باشند یا بخواهند بعد از نصب بیشتر اجزاء سیستم فراهم باشد و امکان شخصی سازی را (به دلیل پیکر بندی خودکار) از دست ندهند، مناسب تر است.

Mandriva/Mageia

Mandriva Linux ( که قبلا به Mandrake Linux معروف بود) در سال ۱۹۹۸ با هدف ساده کردن گنو/لینوکس برای همه ساخته شد. از RPM استفاده می کند و مدیریت پکیج urpmi را داراست. Mageia فورک Mandriva است که ساخته ی کارمندان قبلی Mandriva است. اما در حوضه ی تبلیغات با والد خود مخالف است و یک پروژه ی بدون سود و ساخته ی جامعه ی کاربری است. آرچ رویکرد ساده تری نسبت به Mandriva یا Mageia دارد که آن هم بر پایه ی متن بودن و DIY بودن است، همچنین آرچ کاربران متوسط و حرفه ای را هدف قرار داده است.

The *BSDs

  • BSD ها از یک ریشه هستند، مستقیماً از کارهای انجام شده در UC Berkeley یک توزیع UNIX آزاد و بدون قیمت ساخته شده اند. آن ها گنو/لیوکس نیستند اما یک سیستم عامل شبیه به یونیکس می باشند و از کد اصلی یونیکس AT&T نشأت گرفته اند.
  • آرچ و BSDها نقطه ی اشتراکشان این است که هردو یک سیستم پایه و پورت سیستم محکم و یکپارچه دارند. اگرچه برخلاف توزیع های گنو/لینوکس مانند آرچ کرنل BSD و برنامه های کاربری (مانند: شل و ابزار های اساسی مثل ls, cp, cat, ps) در یک مخزن سورس یکتا توسعه داده می شوند.
  • license مربوط به BSD بیشتر از برنامه نویس حمایت می کند، بر خلاف GPL که از کد حمایت می کند. آرچ بر اساس GPL منتشر شده است.